“Hernández supedita el polígono de Marín a factores ambientales“.

“La oposición pide que el plan de la Xunta respete las delimitaciones del PXOM“.

“Agustín Hernández no descarta que Marín pueda contar con parques empresariales“.

“Hernández se compromete a ”garantizar emplazamientos adecuados” para su desarrollo industrial“.

Con motivo da súa presenza en Marín, o conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, levou en man una copia da solicitude de entrevista que hoxe se presentou por Rexistro na Delegación Territorial da Xunta en Pontevedra.

Dentro dunhas poucas horas, o conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, virá a Marín, acompañado polo director do Instituto Galego de Vivenda e Solo, Antonio Boné, e polo delegado territorial da Xunta en Pontevedra, José Manuel Cores Tourís.

O motivo da súa presenza en Marín é manter “unha reunión de traballo” coa alcaldesa, María Ramallo, na que tamén participarán os voceiros dos grupos municipais. Obviamente, o asunto que tratarán, aínda que o Gabinete da Xunta non especifica, é o chan industrial, a raíz do dictame que califica de inviable a instalación dun polígono industrial no Monte Pornedo e no conxunto dos Montes do Morrazo.

Como xa se anunciou nesta páxina, e así o vén de recoller o Diario de Pontevedra na súa edición de hoxe, a Asociación de Veciños de San Xulián, a Asociación pola Defensa da Ría e a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo van presentar alegacións para que o Goberno autonómico manteña ese criterio e ignore o recurso do Concello de Marín, que segue reclamando a instalación un parque empresarial no Pornedo.

(…Louvado sexa Deus, que o Diario cambiou de foto).

A Asociación de Veciños de San Xulián vaise adherir ás alegacións que Defende o Monte Pituco (Pornedo) presentará ao Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais para demandarlle á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas que teña en conta a orografía escarpada e o desnivel deste espazo, a súa riqueza natural e o seu rango de protección ambiental, así como a presenza de abundantes vestixios prehistóricos, para desestimar a petición do Concello de Marín de instalar un polígono industrial neste enclave sensible da vila, situado nun lugar de moi alta intervisibilidade e onde produciría un impacto visual e paisaxístico irreversible.

Ademais do colectivo veciñal da parroquia, a Asociación pola Defensa da Ría de Pontevedra expresou a súa vontade de sumarse ao documento a prol da conservación do Monte Pornedo. A APDR xa se ten posicionado en contra da construcción dun polígono neste emprazamento, motivo polo cal esta entidade ambiental xa cuestionara o contido do proxecto de PXOM de Marín en materia de desenvolvemento industrial.

Tamén a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, que conta co apoio de varios colectivos sociais, culturais e veciñais do contorno do Morrazo, anunciou xa que vai presentar un recurso para que a Xunta manteña ese dictame segundo o cal as áreas empresariais de Marín-Pontevedra e Marín-Moaña son inviables. 

Que Marín aspire a contar, xa non con un, senón con dous polígonos industriais -no Pornedo e mais na Pastoriza- é, cando menos, un exceso dende o punto de vista da “explotación” do territorio; un sacrificio innecesario de masa forestal e monte baixo, do pulmón verde que osixena esta vila; unha esaxeración para o nivel de demanda empresarial de aquí a moitos anos; un exemplo irracional de xestión urbanística, que por lóxica tendería a agrupar este tipo de superficies en lugar de diseminalas, causando así un impacto visual e paisaxístico maior; e un brinde ao sol dende o punto de vista económico, en plena crise financeira que, lonxe de aprenderlles aos nosos gobernantes a racionalizar os gastos, en Marín semella que lles induce a gastar máis e máis a conta do diñeiro público. Total, para crear polígonos pantasma que, como o de Nantes en Sanxenxo, ou o de Barro-Meis, están en cifras de ocupación ínfimas.

Que o Goberno local de Marín presente alegacións ao Plan Sectorial de Ordenación de Solo Empresarial é un exercicio de hipocresía e de cinismo: primeiro, porque en varias ocasións -como quedou constancia nas hemerotecas- a alcaldesa María Ramallo supeditounos o futuro do proxecto de polígono industrial no Pornedo ao dictame da Xunta, que se acaba de pronunciar calificándoo de inviable; segundo, porque aínda estando o Pornedo catalogado como chan industrial do proxecto de PXOM, a propia alcaldesa ten comentado que esa clasificación non é inmóbil, senón que se pode modificar en función das circunstancias; terceiro, porque xa no anterior mandato a actual alcaldesa que antano estaba na oposición, lle advertía ao bipartito que había inconvintes medioambientais e técnicos que podían dificultar o proxecto de urbanización; cuarto, porque durante a súa etapa como presidenta da Autoridade Portuaria, María Ramallo tivo a posibilidade de acceder, de primeira man, aos informes técnicos que determinaron que o Pornedo se descartaba como potencial emprazamento dun porto seco, ante a pendente do terreo e a imposibilidade de achegar alí unha necesaria conexión ferroviaria.

Reiteramos, pois, que a decisión da alcaldesa de presentar un recurso ao Plan Sectorial para reclamar que o Pornedo se teña en conta nas previsións de creación de chan industrial é un xesto de cara á galería; a proba da incoherencia que, unha vez máis, os políticos desta vila, indepentendemente do seu signo, practican sen o máis mínimo pudor.

E chama a atención, non por inesperado, senón por esperpéntico, o posicionamento do ex-alcalde e voceiro socialista, Francisco Veiga. Loxicamente, Veiga vaise opoñer a que o Goberno municipal estude ou valore calquera outra opción que non sexa o Pornedo, porque o Pornedo foi a única previsión que Francisco Veiga -créndose inmensamente infalible- incluíu no proxecto de PXOM do que el se erixiu como máximo responsable e agora non lle queda outra que defendelo contra vento e marea se non quere quedar á altura do betún. Porque Veiga ignorou, sempre e en todo momento, a proposta do PP de solicitarlle ao SEPES o estudo doutra ubicación alternativa polo simple motivo de non aceptar baixo ningún concepto que prosperase unha iniciativa dos populares.

Resulta surrealista, ou directamente bochornoso, que veña Francisco Veiga a agredir de palabra, obra e omisión, o Monte Pornedo. Francisco Veiga: que se ocupa da comisión de ECONOMÍA SOSTIBLE na executiva provincial do PSOE. É como ter o raposo coidando das galiñas, pero esa clase de contradicións, por desgraza, abundan demasiado na clase política que os cidadáns temos a desgraza de soportar con resignación.

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo congratúlase de que a Xunta de Galicia no seu Plan Sectorial de Áreas Industriais cambiase da postura inicial e agora aposte por desestimar os tres proxectos de parques industriais que afectaban ó monte Pornedo, Pastoriza e Cruz da Maceira, dentro do espazo natural protexido polas normas subsidiarias de planeamento provinciais.

O parque industrial do Pornedo, promovido polo concello de Marín cunha extensión que ronda os 300.000 m2, afectaría a un espazo de elevada fraxilidade visual, segundo o Informe de Sostibilidade Ambiental do PXOM, que tamén contempla o “valor limitante absoluto” desa zona para usos urbanísticos de tipo residencial ou industrial. Ademais, o 92% da parcela ten unha pendente superior ao 15% que a Guía de Recomendacións Técnicas para o Proxecto Integral de Parques Empresariais de Galicia recomenda non superar. No Monte Pornedo e arredores hai numerosos vestixios arqueolóxicos, como mámoas e petroglifos catalogados como Bens de Interese Cultural; uns elementos incluidos no proxecto de creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños, para a súa posta en valor.

Asi mesmo considera axeitada, tanto a nivel técnico como estratéxico, a proposta de que as empresas ubicadas no porto de Marín sexan reubicadas na área industrial de Pontevedra próxima ó Morrazo e perto da vía do tren. Isto ademais posibilitaría a recuperación de terreo gañado ilegalmente ó mar dentro do dominio público marítimo-terrestre e a reordenación do propio porto en beneficio do núcleo urbano de Marín.

Alén diso considera errática a persistencia a favor dos parques industriais, por parte dos distintos partidos políticos a nivel local nos concellos de Marín e Moaña, nun claro afán localista, da man da especulación empresarial dentro dun modelo de desenvolvemento claramente insustentable.

O parque industrial da Pastoriza, promovido polo concello de Marín de 1.152.021 de m2 afectaría a unha área de especial interese agroforestal e natural, preto do nacemento e áreas de ribeira do río Loira nas Gorgadas, e dun dos núcleos rurais mellor conservados do municipio marinense e da comarca, do mesmo topónimo.

O parque industrial da Cruz da Maceira, promovido polo concello de Moaña de 460.000 m2 afectaría a un terreo con grandes desniveis á beira de dous nacementos do río da Fraga, con repoboacións forestais, monte comunal, carballeiras e áreas de ribeira, e preto do bairro da Fraga, outro dos núcleos rurais mellor conservados da comarca. Foi informado desfavorablemente varias veces e apartado da aprobación definitiva do PXOM de Moaña pola propia Xunta.

A unión dos dous parques municipais como parque supramunicipal a nivel comarcal e que no seu momento a Xunta incluíu no Plan Sectorial, sería sobredimensionada e inviable xa que ademais de estar integrado dentro de solo rústico de proteción de espacios naturais a nivel provincial, con anterioridade xa se proxectou un parque comarcal en Castiñeiras entre os concellos de Cangas e Bueu, o PEIM (Parque Empresarial e Industrial do Morrazo), dunhas dimensións análogas de 1.500.000 m2 a este, e que ademais foi rebaixado posteriormente a unha terceira parte da superficie, precisamente por falla de demanda empresarial como recoñeceu a mesma Xunta a traveso de Xestur.

Tamén o faría inviable por estar en zonas que foron incendiadas con anterioridade o que imposibilitaría a súa recalificación urbanística pola Lei de Montes.

E suporía un impacto e considerable gasto económico engadido pola necesidade de viais de conexión por estrada a traveso da PO-313 Marín-Moaña, afectando coa súa ampliación os núcleos de poboación de Pardavila, Miñán, Broullón e A Paradela, proxectado no seu momento no fallido Plan Vigo Íntegra e asi mesmo rexeitado pola veciñanza.

Para rematar consideramos de irresponsable a postura de algunha formación política de Marín que tenta vincular o desenvolvemento dos parques industriais coa do PXOM municipal cando o único que fixo paralizar o citado Plan Urbanístico foi a oposición social a cinco áreas industriais propostas e unha edificabilidade moi por enriba das súas capacidades de ordenación e sustentabilidade, con centos de alegacións na súa contra ó longo destes últimos anos.

…Hoxe foi o día.

…Para taparlle a boca a quen, nestes días, pretende saber máis que todos os técnicos da Xunta xuntos (valla a redundancia). Porque non se pode ser máis LOCALISTA e curto de miras, pedindo o imposible, o máis negativo dende o punto de vista técnico e ambiental, ou o economicamente máis inviable para os tempos que corren. Para refrescarlle a memoria a quen porfía en agredir o Monte Pornedo, cuxos defensores temos argumentos abondo para seguir reivindicando a súa conservación. Para pedirlle á veciñanza marinense que non se deixe enganar con demagoxia barata.

Disque o Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia é “un fraude para Marín”, segundo os “illuminati” do grupo municipal do BNG. Nada máis lonxe da realidade. O maior fraude para Marín foi a política urbanística desenvolvida polos concelleiros do BNG durante o tempo que tiveron responsabilidades de goberno no anterior mandato. E a súa actitude segue sendo fraudulenta agora na oposición, á vista da interpretación estreita, revirada e localista que fan do dictame da Xunta, que necesariamente se ten que axustar a criterios técnicos e de viabilidade económica obrigados pola orografía dos terreos estudados, e a criterios legais debido ás figuras de protección ambiental que se lle adxudicaron axeitadamente a eses terreos.

Un verdadeiro partido de esquerdas aplaudiría contar con espazos verdes no seu Concello e traballaría por mellorar a calidade destes enclaves, por incrementar o seu uso social e o desenvolvemento doutras facetas -como a forestal, a turística, ou a cultural- que repercutiran nun maior beneficio colectivo. Pola contra, o BNG marinense e os seus replicantes nas filas socialistas, adícanse a reclamar a desafección do Monte Pornedo para chantarlle un polígono industrial que é unha quimera en si mesma. Tan sinxelo como que o 92% da zona afectada ten máis do 15% da pendente recomendada para ese tipo de urbanizacións. Tan contundente como que máis da metade dese terreno ten máis do dobre do desnivel. Negar a evidencia é unha mostra incomensurable de torpeza e de incompetencia, impropia de calquera que pretenda exercer a acción política en termos de honestidade.

Por iso a auténtica responsabilidade política habería que esixirlla ao grupo municipal do BNG cando artellou aquel esperpéntico reparto de solo industrial/empresarial que sublevou a unha parte importante da veciñanza e desconcertou a outra. Total, para acabar aferrándose ao Monte Pornedo como a unha ÚNICA proposta do Concello de Marín para acomodar os sectores produtivos da vila, como quen se agarra a un cravo ardendo. Xa daquela llo advertía a voceira do PP e actual rexedora municipal, María Ramallo, cando auguraba que a Xunta lle poría inconvintes ao desenvolvemento dun polígono no Pornedo. Pero nin o BNG nin o PSOE quixeron admitilo. No fondo seguro que eran plenamente conscentes desa posibilidade máis que real, pero a consigna de ámbolos partidos era: “…ao PP e a MAR-IN, nin auga”. Por iso o ex-alcalde Fran Veiga non moveu nin un músculo para solicitarlle ao SEPES, a través do Goberno Central “amigo”, o estudo de viabilidade doutras alternativas.

Máis hemeroteca: abril de 2010, “A Consellería ponlle reparos ao polígono do Monte Pituco…”

…E así estamos como estamos. O BNG non ten ningún dereito a erguer a voz e a manipular a cidadanía coas súas pataqueiradas: dicir que Núñez Feijóo, cando era candidato á presidencia da Xunta prometeu en campaña electoral a dotación de chan industrial na zona de Pastoriza, é certo; a falacia está precisamente en laiarse de que esa infraestrutura non se vaia facer, porque o grupo municipal nacionalista, no exercicio da súa -lexítima, iso si- competencia, non quixo valorar ningún outro plantexamento que non fora esnaquizar o Monte Pornedo, situado en plena fachada da ría, nunha zona de máxima intervisibilidade segundo o Informe de Sostibilidade Ambiental do proxecto de PXOM que os propios concelleiros nacionalistas contribuiron a tramitar xunto co PSOE; un Informe que recolle expresamente a “capacidade limitante absoluta” do Monte Pornedo para acoller urbanizacións de tipo industrial. O BNG debería ter máis coidado de non quedar en evidencia amosando un comportamento tan contraditorio e surrealista: posto que a Xunta non contempla a posibilidade de autorizar a instalación dun polígono en Pastoriza, algo polo que tampouco apostaba o grupo municipal nacionalista, o que debería facer era aplaudir esa medida do PP en vez de criticala e atacala. Se nin eles mesmos se aclaran nin saben o que queren, nin como o queren, nin onde o queren…

Parafraseando a propia Pilar Blanco, tan afeccionada a “atar cabos” como a facer “pucheros” nos plenos cando as súas preguntas non obteñen a resposta ou o eco que pretende, ten bemoles que invoque os cálculos económico-financeiros e a avaliación ambiental estratéxica do proxecto de PXOM, unha avaliación ambiental que o Bloque interpreta dunha maneira moi parcial e sesgada, obviando todos os inconvintes que presenta o Monte Pornedo para ser clasificado como chan industrial. Por iso, e non por outra cousa, por obra e graza da penosa xestión do anterior bipartito en materia de ordenación do territorio marinense, e coa adhesión do PP e MAR-IN en aras dese “consenso” que tanto lles criticamos polo que respecta á incoherencia que demostraron, é polo que o planeamento urbanístico de Marín pode que siga no aire.

Fai mal en azuzar o BNG coa vara do localismo, nun claro intento de pescar en río revolto. Se os intereses de Marín, especialmente no aspecto económico, están comprometidos, eles teñen unha boa cuota de responsabilidade e a cidadanía non llo debería pasar por alto.

Alcaldesa, a Xunta xa “dictaminou” e semella que nos dá a razón… E agora, que?

Dá -máis que mágoa- profunda rabia a imaxe denigrante dos cabalos no monte martirizados con artiluxios nas patas, con modelos cada cal máis cruel e revirado, á imaxe e semellanza da mente enferma e egoísta dos propietarios dese pobre gando. Hai poucos días, preto do Alto do Pornedo, atopamos unha pequena manda deles, un dos cales tiña ao redor da pezuña unha argola e os restos dunha cadea metálica que, por sorte xa rompera, polo que o animal podíase mover con máis ou menos soltura. Sen embargo, reparando máis nel, puidemos observar con auténtico arrepío que presentaba, nun dos cadrís, unha ferida mal curada que lle provocaba unha eiva ao desprazarse, e que probablemente fora provocada por unha mala caída ou polo ataque dalgún depredador que lle alcanzou, ao non poder moverse con total liberdade.

Trátase dun mal endémico contra o que cómpre loitar, e no que se deben implicar comunidades de montes, veciñanza do rural e visitantes ocasionais do monte, para que se persigan e se erradiquen estas prácticas vergoñentas, máis propias de trogloditas que de persoas racionais do século XXI.

A este respecto, a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo vén de denunciar esta situación cunha nota informativa que, con total adhesión e solidariedade, reproducimos a continuación.

CABALOS CON PEXAS, CADEAS E CORDAS NAS PATAS NOS MONTES DO MORRAZO

Malia as denuncias feitas nos últimos anos por colectivos ecoloxistas, pro dereito dos animais e persoas a nivel particular aínda persiste a práctica das pexas nas patas de cabalos asilvestrados en réxime de gandeiría extensiva.

No espazo natural dos Montes do Morrazo esta práctica de tortura animal que os propietarios dos cabalos utilizan para controlar a mobilidade do animal e obstaculizar así os seus movementos, segue a verse sen dificultades en Chan de Arquiña, Chan de Xestoso, Chan de Gagán, Chan de Pedras Negras ou no monte Pornedo…

Esta práctica de tortura produce en moitas ocasións malformacións e roturas das extremidades nos cabalos afectados. Asi mesmo a escasa mobilidade e obstaculización nos movementos dos animais provoca en moitos casos a morte do propio animal por atropelos en accidentes viarios, chegando a convertirse nunha trampa mortal en caso de incendio forestal como sucedeu na vaga de lumes do 2006.

Por outra banda estes métodos son ilegais xa que van en contra da Declaración Universal dos Dereitos do Animal aprobada pola UNESCO e a ONU, infrinxindo flagrantemente tamén a Directiva 98/58/CE a nivel europeo e o R.D. 348/2000 a nivel estatal, relativos á protección do animal nas explotacións gandeiras.

Os cabalos teñen unha función ecolóxica moi importante no medio natural, formando parte como especie autóctona da súa biodiversidade e sendo auténticos desbrozadores e abonadores naturais do solo, feito polo que na Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo estamos a favor da súa presenza nos Montes do Morrazo, mais opoñémonos ás prácticas de tortura animal mencionadas.

Aínda que a responsabilidade destes maltratos recae directamente nos propietarios, consideramos que as administracións públicas competentes, concellos e principalmente a Xunta, non deberan tolerar nin ser permisivas con estas prácticas ilegais perseguindo e multando a aqueles propietarios e abolindo de maneira definitiva este tipo de prácticas cara ós cabalos.