Aínda ten máis que dicir, a voceira municipal do BNG. O seu comunicado resúmese en dúas palabras: hipocresía e manipulación. Hipocresía, porque pretende ir de ecoloxista último modelo na súa defensa de Pastoriza, totalmente lexítima, por outra parte. Porque é ben certo que Pastoriza pertence aos Montes do Morrazo, catalogados como Espazo Natural Protexido polas Normas Subsidiarias e Provinciais de Planeamento. Porque ademais nesa zona está o nacemento de varios ríos, e seica aniña nunha gruta unha rara especie de morcego. A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, á que pertende Defende o Monte Pituco, está en contra da instalación dun polígono industrial nesa ubicación.

Pero que Pilar Blanco teña a ousadía de dicir nese pésimo escrito que “outra consideración merece o Pituco” é totalmente inadmisible. A voceira municipal do BNG empéñase en DISCRIMINAR o Monte Pituco, que TAMÉN pertence aos Montes do Morrazo, que TAMÉN ten protección ambiental. E ademais, para que a Pilar Blanco e aos seus acólitos lles quede claro, aínda que claro xa o teñen por máis que non lles interese recoñecelo, o Monte Pituco -ou Pornedo- é unha zona de máxima intervisibilidade, é dicir, de moita fraxilidade visual; unha zona na que calquera actuación tería un grande impacto paisaxístico e ambiental.

E non só iso: están as mámoas e os gravados rupestres declarados Bens de Interese Cultural, arredor dos cales é obrigatorio gardar un perímetro de protección de 200 metros; están os mananciais naturais, está a forte pendente do terreo. Por estar, está tamén unha especie de anfibio do que se dará cumprida conta nesta mesma páxina, e pola que agardamos que Pilar Blanco & Cía teña tanta preocupación como polos respectables quirópteros de Pastoriza.

Que curioso que Pilar Blanco se preocupe tanto polas hemerotecas e polos convenios que asinaron ou deixaron de asinar no ano da polca a alcaldesa María Ramallo na seu cargo anterior como presidenta da Autoridade Portuaria, con quen entón era o rexedor municipal, Antonio Santiago, para construir ou deixar de construir un polígono industrial no Monte Pornedo. Que curioso que coincida xustamente coa mesma preocupación que un/unha comentarista habitual deste blog, denominado “Marínporfin”, que hai a penas uns días taladrou canto quixo e máis con esa mesma matraca. Unha de dúas: ou Marinporfin e Pilar Blanco son unlla e carne, ou tan unlla e carne son, que Marinporfin e Pilar Blanco son a mesma persoa.

Pilar Blanco -e ao seu alter ego Marinporfin- prefire remontarse ao principio dos tempos en vez de retrotraerse ao pasado máis inmediato: Faro de Vigo edición Pontevedra, do 18 de novembro de 2009, páxina 3. Antetítulo: “Consecuencias de la sentencia del Tribunal Supremo sobre los rellenos”. Titular: “Suárez recuerda a Marín que la propuesta de Monte Pituco fue desechada en 2000″. Subtítulo: “Los técnicos consideraron inviable un puerto seco ahí por el desnivel del terreno”.

Sentimos que a Pilar Blanco e ao BNG de Marín lle chirríe esta evidencia, porque lle desmota o seu feble argumento a prol da urbanización do Monte Pituco. E porque sobra dicir que, por suposto, é imposible a dotación dunha conexión ferroviaria neste emprazamento. Por iso o empecinamento da voceira nacionalista resulta ridículo, por non dicir, delirante. E probablemente lle fastidie o que vai pasar nesta páxina nos próximos días: que lle imos contar á cidadanía marinense por que o Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais lle dá tan baixa puntuación ao polígono que tanto se empeña en instalar no Pituco.

Se cadra, habería que preguntarlle a Pilar Blanco por que non invitou a esa reunión co conselleiro de Medio Ambieente ao seu colega de partido en Pontevedra, ao alcalde Miguel Fernández Lores ou ao edil de Infraestruturas Cesáreo Mosquera. Porque entre o proxecto de polígono industrial que deseñara o tándem Francisco Veiga + Pilar Blanco coas súas respectivas comparsas, e o que veñen de pintar no mapa os técnicos da empresa Eptisa que realizaron o estudo das Áreas Empresariais, vai moita diferencia de noso señor. O que o anterior bipartito elevara a cerca de 400.000 metros cadrados en chan do termo municipal de Marín, o Plan Sectorial da Xunta redúceo a menos de 200.000 e sitúa o perímetro do hipotético polígono máis fóra que dentro de Marín, ata o punto de que máis da metade desa urbanización aféctalle ao monte comunal da parroquia pontevedresa de Lourizán que, por certo, non está nada de acordo con que lle vaian instalar unha plataforma loxística.

Que fará o Concello de Pontevedra ante o proxecto da plataforma loxística Marín-Pontevedra? Alegará a favor, como fará o Goberno local de Marín co apoio do BNG, do PSOE e de Mar-In? Ou alegará en contra, entrando en aberta contradición coa súa homóloga marinense? Corramos un tupido veo, señora Blanco, porque de contradicións sabe moito vostede e a agrupación política que vostede representa.

Outro exemplo da bipolaridade nacionalista: O BNG de Mondariz, coa adhesión da eurodiputada Ana Miranda, vai presentar unha iniciativa parlamentaria ante a Comisión Europea para solicitar que se inclúan os espazos naturais de Monte Maior e Coto de Eira, entre Mondariz e Fornelos, na Rede Natura 2000. Todo un exemplo de compromiso co país e co medio ambiente. Pola contra, en Marín, Pilar Blanco e Xosé María Vilaboa chegaron a plantexar nun pleno da Corporación durante o anterior mandato, que o Monte Pituco fora desafectado do rango de protección que lle corresponde no ámbito dos Montes do Morrazo. As comparacións son certamente odiosas, entre outras cousas porque temos en San Xulián unha pésima comunidade de montes que dende tempo inmemorial non inviste nin un só céntimo na mellora do Pornedo, máis alá de consentir un atentado ecolóxico e patrimonial cun recheo de terra de dubidosa procedencia, que presumiron de converter nunha área recreativa que actualmente dá noxo pisar do destrozada que a teñen.

Tamén parece que a Pilar Blanco lle molesta que a cidadanía e as asociacións teñamos a oportunidade -e o dereito inalienable- de presentar alegacións ao Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais para reclamar xustamente o contrario do que ela e o seu partido queren. Niso consiste a liberdade. Por desgraza, e para vergoña dos habitantes (dunha parte, polo menos) deste Concello, Pilar Blanco foi socia de Goberno dun alcalde que se negou sistematicamente a recibir a este colectivo para expoñerlle simple e educadamente, con datos contrastados, o que a Xunta vén de confirmar: que o Pituco non é unha zona viable para a instalación dun polígono industrial.

O conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, estivo en Marín este pasado xoves para analizar coa alcaldesa e cos voceiros dos grupos municipais o Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galicia. A continuación, para que ninguén poida manipular as súas palabras, transcríbese integramente a súa comparecencia ante os medios de comunicación.

Agustín Hernández:

Hoxe tiven a oportunidade de ter unha xuntanza de traballo en Marín coa alcaldesa e cos grupos políticos que contan con representación no Concello para explicarlles o contido, o alcance do Plan de Chan Empresarial que está en periodo de información pública e que está desenrolando a Xunta de Galicia, a Consellería de Medio Ambiente. Nese plan aparecen recollidas dúas ubicacións para posibles emprazamentos empresariais neste concello. Analizamos o alcance, o contido das determinacións a respecto deses emprazamentos, e quedamos abertos na Consellería de Medio Ambiente a analizar conxuntamente co Concello as alegacións que poidan facer, pois para facer as puntualizacións necesarias, co obxecto de garantir, como é vontade da Xunta de Galicia, que Marín conte con EMPRAZAMENTOS AXEITADOS para desenrolo empresarial neste Concello.

(Así como di o conselleiro de Medio Ambiente que vai analizar as alegacións que interpoña o Concello de Marín, sería desexable que considere co mesmo respecto e co mesmo grao de interese, as alegacións que vai recibir por parte doutros colectivos que discrepamos abertamente cos criterios que manexa o Concello. Polo tanto, que a Consellería de Medio Ambiente, en consonancia co traballo dos técnicos da empresa Eptisa que realizaron o estudo, actúe coa maior obxectividade e coherencia: que non diga “digo” onde primeiro se dixo “diego”; que se arranxen os posibles erros que puideran producirse -dificilmente- na elaboración do documento, pero que non se alteren a mantenta e de mala fe uns datos concretos e correctos por ceder ás presións dun Concello e satisfacer os seus intereses. Que non aconteza como no PXOM de Marín: que o Informe de Sostibilidade Ambiental di unha cousa, cun claro posicionamento a favor da conservación do Pornedo, mentres que no planeamento en si mesmo se plasma todo o contrario, abocando este monte a converterse nun polígono industrial que fai trizas todas as observacións a respecto da alta intervisibilidade da zona, do uso rústico dos terreos e do seu nivel de protección ambiental).

Salientar que o Plan de Desenrolo de Chan Empresarial de Galicia que nestes momentos está en información pública, está precisamente nese proceso para escoitar as aportacións dos interesados e dos concellos, e por suposto para mellorar ese documento, que ten como obxectivo garantir o desenrolo empresarial do noso territorio de aquí aos vindeiros 25 anos. Polo tanto é un documento de moitísimo alcance, ten un alcance territorial que afecta a toda Galicia, que o que fai é valorar a ubicación de posibles emprazamentos empresariais e tamén A CALIDADE DESES EMPRAZAMENTOS en relación coa posibilidade do seu desenrolo futuro, e polo tanto o que pretende é garantir que calquera emprendedor que teña interese en buscar un emprazamento no seu territorio, teña a posibilidade de ter rapidamente esa dispoñibilidade de chan para poder facer ese negocio.

(O conselleiro de Medio Ambiente fala de polígonos empresariais de calidade; por tanto, que respecten o territorio, que non sexan agresivos coa paisaxe nin cos recursos naturais da zona, que non supoñan unha carga sobredimensionada para a economía da Comunidade autónoma ou do Concello na súa execución e no seu mantemento. DEFENDE O MONTE PITUCO entende que, precisamente por ese motivo, esta zona non é un emprazamento “de calidade”, como así quedou reflectido na baixa calificación do terreo polas observacións ou advertencias dos técnicos que elaboraron o Plan Sectorial). 

A respecto da súa alusión á calidade deses emprazamentos, pregúntaselle sobre a baixa cualificación que obtiveron as dúas zonas previstas: Marín-Pontevedra (Pornedo) e Marín-Moaña (Pastoriza).

Agustín Hernández:

Precisamente, o que fai este documento, e creo que é o seu maior valor, é en función duns criterios obxectivos, onde O 60% SON CRITERIOS MEDIOAMBIENTAIS, establecer a puntuación das diferentes ubicacións. É o que analizamos coa alcaldesa e cos grupos da oposición. Esa é a cuestión que nós analizaremos: as POSIBLES MATIZACIÓNS QUE POIDA HABER EN RELACIÓN COA PUNTUACIÓN que neste caso otorgamos aos emprazamientos previstos no Concello de Marín. Por suposto, NON EXECUTAREMOS NINGÚN SOLO EMPRESARIAL, NINGÚN PARQUE INDUSTRIAL, QUE NON CUMPRA COAS DETERMINACIÓNS E COAS PRESCRICIÓNS MEDIOAMBIENTAIS que son de aplicación, e por suposto con toda a tramitación: impacto ambiental, avaliación ambiental estratéxica e TODAS AS GARANTÍAS PARA QUE O DESENROLO EMPRESARIAL POIDA SER COMPATIBLE CO RESPECTO E A PRESERVACIÓN DO MEDIO AMBIENTE.

(Xa só por este motivo,  o Pornedo non debería sequera terse valorado como posible ubicación dun polígono industrial. E se así foi, débese á incompetencia e á falta de sensibilidade do Goberno municipal e dos grupos políticos que apoiaron esta medida. Antes de analizar as alegacións que lle vaia presentar o Concello de Marín, que moi probablemente serán un cúmulo de despropósitos e de datos habilmente manipulados, o conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas debería dar unha volta polo peirao de Combarro, debruzarse no malecón e fixarse na vista da fronte da ría: verá ENCE, un complexo industrial do que ultimamente vén dicindo que ten os días contados nesa ubicación, e un pouco por enriba, tirando á dereita, verá o Monte Pornedo. Sería inadmisible que, nun momento no que a Xunta está a apostar pola recuperación dos terreos de dominio marítimo-terrestre, se cometa outro atentado ambiental histórico, estragando a fachada litoral da ría cun polígono industrial que sementaría o monte de naves fumegantes e, peor aínda, enormes taludes que causarían un impacto visual e paisaxístico intragable).

Preguntado pola falta de chan industrial en Marín para aloxar empresas.

Agustín Hernández:

Precisamente por iso é polo que temos en trámitación e este plan de chan empresarial. Pero en todo caso gustaríame salientar que loxicamente este é un plan que afecta a toda Galicia, que ten un análise pormenorizado por comarcas e con independencia da disponibilidade de chan industrial que poida ter o Concello de Marín, é un documento que analiza as comarcas, e polo tanto na comarca de Pontevedra si que existe posibilidade de emprazamentos empresariais. E en todo caso gustaríame salientar o esforzo e o traballo feito polo Concello en colaboración coa Consellería para que nos vindeiros meses, e espero que sexan poucos, Marín conte cun plan xeral que vai dar cobertura, entre outras cuestións, á posibilidade de desenrolo empresarial neste mesmo Concello. Polo tanto é un tema que estamos en vías de arranxar definitivamente.

(Marín, sempre caendo no localismo: porque vende, porque suscita controversia, porque alimenta intereses políticos electoralistas, porque desvía a atención cidadá doutros problemas máis inmediatos e acuciantes. Porque, incomprensiblemente, o racional neste país non é mancomunar servizos e infraestruturas, senón optar pola filosofía do “culo veo, culo quiero”. E así, en boa parte, é como se baleiran as arcas públicas).

Pregúntanlle ao conselleiro se con esas palabras estaba invitando os empresarios de Marín a desprazarse fóra.

Agustín Hernández:

Non, non. Na Consellería o que dicimos é que temos dúas ubicacións previstas nun Plan de Chan Empresarial, no Concello de Marín, e moitas máis na comarca para garantir que ninguén teña ningún problema para instalarse en Marín nin en ningún outro concello desta comarca. Eso é o que dicimos dende a Consellería.

Insistindo en que as zonas previstas non teñen boa calificación.

Agustín Hernández:

O que non hai en Marín é un plan xeral e por iso a alcaldesa, que leva dende o mes de maio, está a piques de conseguir un feito histórico neste concello, que é a aprobación dun plan xeral.

Preguntado se será para este ano.

Agustín Hernández:

Non teño practicamente ningunha dúbida de que Marín vai contar este ano cun plan xeral aprobado.

Preguntada a alcaldesa se dende o Concello nin fan autocrítica pola oferta de chan valorado cunha baixa puntuación.

María Ramallo:

Pues desde el Concello la valoración que hacemos es, en primer lugar, que la zona incluida, una de ellas, de las del estudio de suelo empresarial de la Xunta de Galicia una de ellas está incluida en el planeamiento aprobado provisionalmente por Marín, que tiene una memoria ambiental aprobada por la propia consellería y que en estos momentos, nosotros, es el documento que una vez que tengamos todos los informes favorables de los organismos sectoriales, enviaremos para aprobación definitiva, tal y como está. Lo he dicho muchas veces. No estamos ya en el trámite ya de poner y quitar cosas. Es un documento que hay, cuenta con la mayoría de los informes favorables, estamos a la espera de lo último ya, para poder enviarlo a la Secretaría Xeral de Urbanismo, que vaya a la Comisión Superior de Urbanismo, y que Marín pueda contar, después de 33 años, con un planeamiento.

Dicho esto, y también lo he dicho porque llevo muchos años aquí y creo que uno debe ser coherente con lo que lleva diciendo: en la aprobación inicial de este documento, la aprobación inicial en el año 2007, ya figuraba la zona que en Marín conocemos como Pastoriza, que en el estudio aparece como zona Marín-Moaña. Y que es una zona que yo creo que es importante, estratégicamente introducida por la propia Consellería en el estudio de suelo empresarial, y con una puntuación muy parecida a la que figura en el planeamiento, y en consecuencia la alegación que va a partir al estudio de zonas empresariales aprobado por el Consello de la Xunta desde el Ayuntamiento de Marín, será hacia esas dos zonas, es decir, creo que tenemos datos objetivos que aportar. Creo que por parte de la Consellería y del conselleiro, al que agradezco que se haya desplazado a Marín para tener una jornada de trabajo con todos los portavoces municipales tal y como se le había demandado, creo que es importante poder alegar, porque es un documento vivo, es un documento que para eso están las informaciones públicas, es decir, no es un documento cerrado. Y en consecuencia creo que desde Marín la diferencia entre otras zonas que sí se consideran viables en el documento, es muy poca. Por lo tanto, a lo que yo aspiro es a que quede en un documento a largo plazo, que es un poco el estudio que se hace, de toda Galicia, existan en Marín zonas, donde empresas, no solo por tener un puerto de interés general, por ser un ayuntamiento de 26.000 habitantes y por estar dentro de la comarca del Morrazo, que de cara al futuro es una comarca pujante y en la que se prevé una necesidad de suelo industrial, Marín lo que tiene que hacer es salir a pelearla, con datos que creo que podemos aportar, y eso es lo que vamos a hacer desde el ayuntamiento.

(Hai que xustificarse ante o electorado e non darlle motivos á oposición para montar gratuitamente un zipitostio de dimensións e repercusións impredecibles. Empregando un símil académico, é como se o Concello obtivera malas notas nun exame por estudar cuns apuntes malos e imprecisos, e acudira logo ao despacho do profesor para exercer o dereito ao pataleo, reclamándolle máis puntos en base a criterios do máis peregrino. O examinador -a Xunta- non debería actuar con manga ancha se, respectanto as regras do xogo, os criterios son obxectivos e non dan lugar a interpretacións interesadas que pretenden converter en branco o que vén sendo negro. A pendente do monte é un dato incuestionable, como tamén o é a existencia de elementos arqueolóxicos, como tampouco se pode converter unha figura legal de protección ambiental nunha etiqueta de quita e pon).

Preguntados sobre cales son eses dous emprazamentos:

Agustín Hernández:

Unha na zona alta da estrada que une Marín e Moaña, que coincidiría cunha zona industrial de Moaña, que ten certos problemas de pendente, que afecta aos Montes do Morrazo, e coincide en Marín cunha zona bastante mellor en canto a topografía. E logo despois unha zona máis próxima ao concello de Pontevedra xusto onde está o derradeiro enlace que ten actualmente a variante de Marín.

“Hernández supedita el polígono de Marín a factores ambientales“.

“La oposición pide que el plan de la Xunta respete las delimitaciones del PXOM“.

“Agustín Hernández no descarta que Marín pueda contar con parques empresariales“.

“Hernández se compromete a ”garantizar emplazamientos adecuados” para su desarrollo industrial“.

Con motivo da súa presenza en Marín, o conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, levou en man una copia da solicitude de entrevista que hoxe se presentou por Rexistro na Delegación Territorial da Xunta en Pontevedra.

Dentro dunhas poucas horas, o conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, virá a Marín, acompañado polo director do Instituto Galego de Vivenda e Solo, Antonio Boné, e polo delegado territorial da Xunta en Pontevedra, José Manuel Cores Tourís.

O motivo da súa presenza en Marín é manter “unha reunión de traballo” coa alcaldesa, María Ramallo, na que tamén participarán os voceiros dos grupos municipais. Obviamente, o asunto que tratarán, aínda que o Gabinete da Xunta non especifica, é o chan industrial, a raíz do dictame que califica de inviable a instalación dun polígono industrial no Monte Pornedo e no conxunto dos Montes do Morrazo.

Como xa se anunciou nesta páxina, e así o vén de recoller o Diario de Pontevedra na súa edición de hoxe, a Asociación de Veciños de San Xulián, a Asociación pola Defensa da Ría e a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo van presentar alegacións para que o Goberno autonómico manteña ese criterio e ignore o recurso do Concello de Marín, que segue reclamando a instalación un parque empresarial no Pornedo.

(…Louvado sexa Deus, que o Diario cambiou de foto).

A Asociación de Veciños de San Xulián vaise adherir ás alegacións que Defende o Monte Pituco (Pornedo) presentará ao Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais para demandarlle á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas que teña en conta a orografía escarpada e o desnivel deste espazo, a súa riqueza natural e o seu rango de protección ambiental, así como a presenza de abundantes vestixios prehistóricos, para desestimar a petición do Concello de Marín de instalar un polígono industrial neste enclave sensible da vila, situado nun lugar de moi alta intervisibilidade e onde produciría un impacto visual e paisaxístico irreversible.

Ademais do colectivo veciñal da parroquia, a Asociación pola Defensa da Ría de Pontevedra expresou a súa vontade de sumarse ao documento a prol da conservación do Monte Pornedo. A APDR xa se ten posicionado en contra da construcción dun polígono neste emprazamento, motivo polo cal esta entidade ambiental xa cuestionara o contido do proxecto de PXOM de Marín en materia de desenvolvemento industrial.

Tamén a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, que conta co apoio de varios colectivos sociais, culturais e veciñais do contorno do Morrazo, anunciou xa que vai presentar un recurso para que a Xunta manteña ese dictame segundo o cal as áreas empresariais de Marín-Pontevedra e Marín-Moaña son inviables. 

Que Marín aspire a contar, xa non con un, senón con dous polígonos industriais -no Pornedo e mais na Pastoriza- é, cando menos, un exceso dende o punto de vista da “explotación” do territorio; un sacrificio innecesario de masa forestal e monte baixo, do pulmón verde que osixena esta vila; unha esaxeración para o nivel de demanda empresarial de aquí a moitos anos; un exemplo irracional de xestión urbanística, que por lóxica tendería a agrupar este tipo de superficies en lugar de diseminalas, causando así un impacto visual e paisaxístico maior; e un brinde ao sol dende o punto de vista económico, en plena crise financeira que, lonxe de aprenderlles aos nosos gobernantes a racionalizar os gastos, en Marín semella que lles induce a gastar máis e máis a conta do diñeiro público. Total, para crear polígonos pantasma que, como o de Nantes en Sanxenxo, ou o de Barro-Meis, están en cifras de ocupación ínfimas.

Que o Goberno local de Marín presente alegacións ao Plan Sectorial de Ordenación de Solo Empresarial é un exercicio de hipocresía e de cinismo: primeiro, porque en varias ocasións -como quedou constancia nas hemerotecas- a alcaldesa María Ramallo supeditounos o futuro do proxecto de polígono industrial no Pornedo ao dictame da Xunta, que se acaba de pronunciar calificándoo de inviable; segundo, porque aínda estando o Pornedo catalogado como chan industrial do proxecto de PXOM, a propia alcaldesa ten comentado que esa clasificación non é inmóbil, senón que se pode modificar en función das circunstancias; terceiro, porque xa no anterior mandato a actual alcaldesa que antano estaba na oposición, lle advertía ao bipartito que había inconvintes medioambientais e técnicos que podían dificultar o proxecto de urbanización; cuarto, porque durante a súa etapa como presidenta da Autoridade Portuaria, María Ramallo tivo a posibilidade de acceder, de primeira man, aos informes técnicos que determinaron que o Pornedo se descartaba como potencial emprazamento dun porto seco, ante a pendente do terreo e a imposibilidade de achegar alí unha necesaria conexión ferroviaria.

Reiteramos, pois, que a decisión da alcaldesa de presentar un recurso ao Plan Sectorial para reclamar que o Pornedo se teña en conta nas previsións de creación de chan industrial é un xesto de cara á galería; a proba da incoherencia que, unha vez máis, os políticos desta vila, indepentendemente do seu signo, practican sen o máis mínimo pudor.

E chama a atención, non por inesperado, senón por esperpéntico, o posicionamento do ex-alcalde e voceiro socialista, Francisco Veiga. Loxicamente, Veiga vaise opoñer a que o Goberno municipal estude ou valore calquera outra opción que non sexa o Pornedo, porque o Pornedo foi a única previsión que Francisco Veiga -créndose inmensamente infalible- incluíu no proxecto de PXOM do que el se erixiu como máximo responsable e agora non lle queda outra que defendelo contra vento e marea se non quere quedar á altura do betún. Porque Veiga ignorou, sempre e en todo momento, a proposta do PP de solicitarlle ao SEPES o estudo doutra ubicación alternativa polo simple motivo de non aceptar baixo ningún concepto que prosperase unha iniciativa dos populares.

Resulta surrealista, ou directamente bochornoso, que veña Francisco Veiga a agredir de palabra, obra e omisión, o Monte Pornedo. Francisco Veiga: que se ocupa da comisión de ECONOMÍA SOSTIBLE na executiva provincial do PSOE. É como ter o raposo coidando das galiñas, pero esa clase de contradicións, por desgraza, abundan demasiado na clase política que os cidadáns temos a desgraza de soportar con resignación.

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo congratúlase de que a Xunta de Galicia no seu Plan Sectorial de Áreas Industriais cambiase da postura inicial e agora aposte por desestimar os tres proxectos de parques industriais que afectaban ó monte Pornedo, Pastoriza e Cruz da Maceira, dentro do espazo natural protexido polas normas subsidiarias de planeamento provinciais.

O parque industrial do Pornedo, promovido polo concello de Marín cunha extensión que ronda os 300.000 m2, afectaría a un espazo de elevada fraxilidade visual, segundo o Informe de Sostibilidade Ambiental do PXOM, que tamén contempla o “valor limitante absoluto” desa zona para usos urbanísticos de tipo residencial ou industrial. Ademais, o 92% da parcela ten unha pendente superior ao 15% que a Guía de Recomendacións Técnicas para o Proxecto Integral de Parques Empresariais de Galicia recomenda non superar. No Monte Pornedo e arredores hai numerosos vestixios arqueolóxicos, como mámoas e petroglifos catalogados como Bens de Interese Cultural; uns elementos incluidos no proxecto de creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños, para a súa posta en valor.

Asi mesmo considera axeitada, tanto a nivel técnico como estratéxico, a proposta de que as empresas ubicadas no porto de Marín sexan reubicadas na área industrial de Pontevedra próxima ó Morrazo e perto da vía do tren. Isto ademais posibilitaría a recuperación de terreo gañado ilegalmente ó mar dentro do dominio público marítimo-terrestre e a reordenación do propio porto en beneficio do núcleo urbano de Marín.

Alén diso considera errática a persistencia a favor dos parques industriais, por parte dos distintos partidos políticos a nivel local nos concellos de Marín e Moaña, nun claro afán localista, da man da especulación empresarial dentro dun modelo de desenvolvemento claramente insustentable.

O parque industrial da Pastoriza, promovido polo concello de Marín de 1.152.021 de m2 afectaría a unha área de especial interese agroforestal e natural, preto do nacemento e áreas de ribeira do río Loira nas Gorgadas, e dun dos núcleos rurais mellor conservados do municipio marinense e da comarca, do mesmo topónimo.

O parque industrial da Cruz da Maceira, promovido polo concello de Moaña de 460.000 m2 afectaría a un terreo con grandes desniveis á beira de dous nacementos do río da Fraga, con repoboacións forestais, monte comunal, carballeiras e áreas de ribeira, e preto do bairro da Fraga, outro dos núcleos rurais mellor conservados da comarca. Foi informado desfavorablemente varias veces e apartado da aprobación definitiva do PXOM de Moaña pola propia Xunta.

A unión dos dous parques municipais como parque supramunicipal a nivel comarcal e que no seu momento a Xunta incluíu no Plan Sectorial, sería sobredimensionada e inviable xa que ademais de estar integrado dentro de solo rústico de proteción de espacios naturais a nivel provincial, con anterioridade xa se proxectou un parque comarcal en Castiñeiras entre os concellos de Cangas e Bueu, o PEIM (Parque Empresarial e Industrial do Morrazo), dunhas dimensións análogas de 1.500.000 m2 a este, e que ademais foi rebaixado posteriormente a unha terceira parte da superficie, precisamente por falla de demanda empresarial como recoñeceu a mesma Xunta a traveso de Xestur.

Tamén o faría inviable por estar en zonas que foron incendiadas con anterioridade o que imposibilitaría a súa recalificación urbanística pola Lei de Montes.

E suporía un impacto e considerable gasto económico engadido pola necesidade de viais de conexión por estrada a traveso da PO-313 Marín-Moaña, afectando coa súa ampliación os núcleos de poboación de Pardavila, Miñán, Broullón e A Paradela, proxectado no seu momento no fallido Plan Vigo Íntegra e asi mesmo rexeitado pola veciñanza.

Para rematar consideramos de irresponsable a postura de algunha formación política de Marín que tenta vincular o desenvolvemento dos parques industriais coa do PXOM municipal cando o único que fixo paralizar o citado Plan Urbanístico foi a oposición social a cinco áreas industriais propostas e unha edificabilidade moi por enriba das súas capacidades de ordenación e sustentabilidade, con centos de alegacións na súa contra ó longo destes últimos anos.

…Hoxe foi o día.